نیازی نیست وجود نا آرامم راآرامش بخشی

دستت را در دستم بگذاری

نگاهت را درچشمان غمگینم بدوزی

صدای نامنظم تپیدن قلبم رابشنوی

بغض را از صدایم بگیری وعاشقانه در گوشم زمزمه کنی که دوستم داری

به هیچ کدام نیازی نیست

فقط به من اطمینان بده که قلبت تا ابد مال من است

همین برایم کافی ایست

بنشين، ببين كه دختر خورشيد "صبحگاه"

بنشين، مرو، مرو كه نه هنگام رفتن است!...

مي بينمت به بستر خود برده اي پناه!

ياد منت نشسته برابر - پريده رنگ -

با خويشتن - به خلوت دل - مي كني ستيز *****

1. همیشه موافقت خود را باکارهای نیکی که میکند اعلام کنید وهیچ وقت مانع او نشوید.
2. برای او آواز عاشقانه بخوانید.
3. در خرید وسایل خانه وحتی لباسهایتان ، سلیقه اورا حتما" درنظر بگیرید.
4. با هم(( گل یا پوچ )) بازی کنید.
5. به مسافرتهای یک روزه بروید.
6. بچه شوید وبا هم به شهربازی بروید.
7. آوازی را که دوست دارید ، دونفره بخوانید.
8. به او بگویید چقدر دوستش دارید.
9. اگر دوستانشان به کمک شما نیاز داشتند دریغ نکنید.
10. اجازه ندهید برای شما ولخرجی کند.

• فقط هنگامی که عشق را تجربه میکنیم ٬ حقیقتا در میابیم که با از دست دادنش چه چیزی را گم کرده ایم .
• احساسات بیش از اندازه سبب تحریف عشق می شود .
• اگر هر کس مفهوم عشق را به عمل تبدیل میکرد ٬ دنیا جای بهتری می شد.
• همانی باشیم که هستیم .
• عشق احساسی بی نهایت است که صبر و دانش و سرچشمه های درونی ما را به مبارزه می طلبد.
• راز عشق این است که به یکدیگر سخت نگیریم .
• آدم های خودخواه توان عشق ورزیدن را ندارند .
• عشق٬ قلب زندگیست که انسان را از انحراف دور و به کمال نزدیک میسازد .
• بزرگترین سرمایه ی آدمی توانگری نیست ٬ بلکه خوی خوش است.                                                                                                                                                                                             

ای کاش نویسنده بودم و از تو می نوشتم...

ای کاش نقاش بودم و تو را نقاشی می کردم...

ای کاش راننده بودم و با تو همسفر جاده ها بودم...

ای کاش ستاره بودم ودر تو جای داشتم...

ای کاش آهنگ بودم و تو شعرم بودی...

ای کاش من ساعت بودم و تو عقربه هایم بودی...

ای کاش درقلبت جای داشتم تا می دانستی که چقدر دوستت دارم.

عشق آن نیست که یک دل به صد یار دهی

عشق آن است صددل به یک یار دهی

آمدی و آموختی که چگونه دوستت بدارم.رفتی و نیاموختی که چگونه فراموشت کنم.

عمیق ترین درد زندگی مردن نیست بلکه نداشتن شانه های محکمی است که بتوانی به آن تکیه کنی و از غم زندگی برایش اشک بریزی.

کسی راکه دوست داری تورادوست نمی دارد.کسی که تو را دوست داردتو دوستش نمی داری اما کسی که تو دوستش داری واوهم تو را دوست داردبه رسموآیین هرگزبه هم نمی رسند و این رنج است.